Urtësitë 204–236

204

Disa drita marrin leje të arrijnë, dhe disa drita marrin leje të hyjnë.

205

Ndonjëherë drita shpirtërore zbret, por gjen zemrën të mbushur me imazhe të gjërave fizike dhe kështu kthehet në vendin nga ku erdhi.

206

Zbraz zemrën tënde nga të tjerët, dhe Ai do ta mbushë me njohuri hyjnore dhe sekrete.

207

Mos e gjej të ngadaltë dhurimin e Tij, por gjej të ngadaltë afrimin tënd ndaj Tij.

208

Detyrat e lidhura me kohë të caktuara mund të kompensohen kur humbasin, por të drejtat e çasteve të kohës nuk mund të kompensohen nëse humbasin. Në çdo çast, Zoti ka mbi ty një të drejtë të re dhe një çështje të rëndësishme. Si do ta kryesh një të drejtë të mëparshme kur je i zënë duke kryer të drejtën aktuale të Zotit?

209

Ajo që ka kaluar nga jeta jote nuk mund të zëvendësohet, dhe ajo që ke shfrytëzuar mirë nuk mund të çmohet me çmim.

210

Ti nuk e do diçka përveçse bëhesh rob i saj, dhe Ai nuk e do që të jesh rob i çfarëdo tjetër përveç Tij.

211

Bindja jote nuk i sjell dobi, dhe mosbindja jote nuk i shkakton dëm. Ai vetëm të ka urdhëruar këtë dhe të ka ndaluar atë për përfitimin tënd.

212

Madhështia e Tij nuk shtohet nga ai që afrohet dhe madhështia e Tij nuk pakësohet nga ai që largohet.

213

Ti arrin tek Zoti duke arritur njohurinë e Tij; përndryshe, Zoti ynë është lart mbi atë që diçka lidhet me Të ose Ai lidhet me diçka.

214

Ti bëhesh i afërt me Të vetëm duke parë afërsinë e Tij ndaj teje. Përndryshe, si mund të jesh afër Tij?

215Realitetet më të larta të shfaqen njëherësh dhe pasi i ke pranuar, ato shpjegohen: “E kur ta lexojnë atë ty, ti përcille me të dëgjuar leximin e tij. Dhe pastaj është obligim i yni që ta shkoqisim atë.” (Kijame:18-19)

216

Kur përvojat shpirtërore hyjnore të mbulojnë, ato shkatërrojnë zakonet e tua: Me të vërtetë, kur mbretërit hyjnë në qytete, i shkatërrojnë ato. (Neml:34)

217

Përvojat shpirtërore vijnë nga pranimi i Zgjedhësit. Për këtë arsye, ato nuk përplasen me asgjë përveçse që e godasin atë: “Ne hedhim të Vërtetën mbi të Pavërtetën; dhe ajo e shkatërron atë derisa të zhduket pavërtetësia.” (Enbija:18)

218

Si mundet që e Vërteta të mbulojë veten me diçka, kur është e dukshme në atë gjë dhe është gjithashtu e pranishme dhe ekzistente vetvetiu?

219

Mos u dëshpëro për pranimin e një veprimi që bën pa ndjerë praninë e Tij. Shumë herë Ai pranon një veprim, frytet e të cilit nuk i shijon tani.

220

Mos i jep vlerë pastërtisë së një përvoje shpirtërore, që frytet e saj ende nuk i di. Përfitimi nga reja e shiut nuk është shiu, por frytet që rriten pas tij.

221

Mos dëshiro që një përvojë shpirtërore të mbetej pasi ajo ka përhapur dritat e saj dhe ka vendosur sekretet e saj. Ke te Zoti pavarësi nga gjithçka, por asgjë nuk mund të të bëjë të çlirosh nevojën nga Ai.

222

Dëshira jote që diçka (përveç Tij) të mbetet (kur largohet) është dëshmi që nuk je i pranishëm me Të. Dhe ndjenja jote e trishtimit për humbjen e tjetrit përveç Tij është dëshmi që nuk e ke arritur Atë.

223

Kënaqësia, edhe pse manifestohet në forma të shumta, vjen vetëm nga shikimi i afërsisë së Tij. Dhimbja, edhe pse manifestohet në forma të shumta, vjen vetëm nga të qenit i mbuluar prej Tij. Shkaku i dhimbjes është pranimi i mbulesës. Përkryerja e kënaqësisë është nga shikimi i Fytyrës së Tij të Nderuar.

224

Ajo që zemrat gjejnë si trishtim dhe dëshpërim vjen nga mohimi i pamjes (së Tij).

225Nga plotësimi i bekimit të Tij mbi ty është që Ai të jep atë që të mjafton dhe të mbron nga ajo që mund të të çojë në mëkat.

226

Le të jenë më të pakta gjërat që të bëjnë të lumtur, dhe më të pakta do të jenë gjërat që të bëjnë të trishtuar.

227

Nëse nuk dëshiron të braktisesh, mos kërko mbrojtje te gjërat që nuk zgjasin.

228

Nëse tërheq fillimi, të shkatërron fundi. Nëse fton sipërfaqësorja, të ndalon brendësia.

229

Ai ka bërë botën vetëm një vend të të tjerëve dhe një minierë për shqetësime, që të mos e duash atë.

230

Ai e dinte që nuk do të pranosh vetëm këshillën; prandaj, të bëri të shijosh shijen e saj (të hidhur) që të lehtësohet ndarja jote prej saj.

231Njohuria e dobishme është ajo që shkëlqimi i saj depërton në kraharor dhe heq velin që fsheh zemrën.

232

Njohuria më e mirë është ajo që shoqërohet me frikë hyjnore.

233

Nëse njohuria shoqërohet me frikë hyjnore, është për përfitimin tënd; përndryshe, është dëm për ty.

234

Nëse të dhemb kur njerëzit të largohen ose të kritikojnë, mjaftohu me njohurinë e Zotit për ty. Nëse nuk je i kënaqur me njohurinë e Tij për ty, atëherë kjo pakënaqësi është fatkeqësi më e madhe se dëmi i njerëzve.

235

Ai bën që dëmi të rrjedhë nga duart e tyre mbi ty, që të mos gjesh rehati tek ata. Ai të mban larg çdo gjëje, që asgjë të mos të shpërqendrojë prej Tij.

236

Kur e di që djalli nuk të harron, mos harroni Atë në Duar të Cilit është balli yt.