Nga mishi i kurbanit të zotimit nuk është e lejuar të hajë personi që ka bërë zotimin; po ashtu nuk mund të hanë as bashkëshorti/bashkëshortja e tij, as paraardhësit dhe pasardhësit e tij (pra nëna, babai, gjyshërit, fëmijët, nipërit/mbesat), si dhe personat që konsiderohen fetarisht të pasur. (Zeylaî, Tebyîn, 6/8)
Nga mishi i kurbanit të zotimit mund të hanë vetëm persona të varfër fetarisht, që nuk bëjnë pjesë në kategoritë e përmendura më sipër.
Meqë në dasma dhe tubime të ngjashme zakonisht marrin pjesë edhe të pasur, shërbimi i kurbanit të zotimit në këto raste nuk është i lejuar. Nëse megjithatë, në një rast të tillë, nga ky mish ka ngrënë vetë personi që ka bërë zotimin, ose ndonjë nga paraardhësit apo pasardhësit e tij, ose një person i pasur, atëherë vlera e mishit të ngrënë duhet t’u jepet si sadaka të varfërve. (İbn Nüceym, el-Bahr, 8/199-203)
Këshilli i Lartë për Çështjet Fetare – 12.07.2017