Në Kur’an, në vende të ndryshme, urdhërohet që të mbahet fjala e dhënë dhe të respektohen zotimet dhe marrëveshjet (Maide: 1; Isra: 34), si dhe të përmbushet fjala e dhënë Allahut (Nahl: 91); po ashtu kërkohet që zotimet e bëra të përmbushen. Gjithashtu, sjellja në përputhje me zotimin e bërë konsiderohet ndër cilësitë e njerëzve të mirë. (Insan: 7)
I Dërguari i Allahut (paqja qoftë mbi të) ka urdhëruar përmbushjen e zotimeve që janë në kuadër të bindjes ndaj Allahut, ndërsa ka ndaluar bërjen e zotimeve në çështje që përbëjnë mosbindje ose mëkat ndaj Allahut dhe, nëse të tilla zotime janë bërë, ka urdhëruar që të mos u përmbahet atyre. (Buhârî, Eymân, 28, 31 [6696, 6700]; Muslim, Nezir, 8 [1641])
Prandaj, nëse një person ka bërë zotim për të therur kurban me kusht që t’i realizohet një dëshirë e caktuar, ai duhet ta përmbushë këtë zotim pasi të realizohet ajo dëshirë. Heqja dorë nga një zotim i bërë nuk e shfuqizon detyrimin e zotimit. Megjithatë, nëse zotimi kërkon mundësi financiare, personi e përmbush atë kur t’i krijohen mundësitë materiale.
Këshilli i Lartë për Çështjet Fetare – 12.07.2017