← Quran

Surah 37

الصافات

As-Saffat · Të rreshtuarit

Meccan 182 ayahs

بسم الله الرحمن الرحيم

1

بسم الله الرحمن الرحيم والصافات صفا

Pasha të rradhiturit (melaiket), që në rreshta (safa) qëndrojnë.

2

فالزاجرات زجرا

Dhe nxituesit, që me nxitim shtyjnë.

3

فالتاليات ذكرا

Dhe pasha lexuesit, që lexojnë përkujtimin.

4

إن إلهكم لواحد

Është e vërtetë se Zoti juaj është vetëm Një.

5

رب السماوات والأرض وما بينهما ورب المشارق

Zot i qiejve dhe i tokës e çka ka mes tyre dhe Zot i lindjeve (të yjeve).

6

إنا زينا السماء الدنيا بزينة الكواكب

Vërtetë, Ne kemi stolisur qiellin më të afërt (të dynjasë) me bukurinë e yjeve.

7

وحفظا من كل شيطان مارد

Dhe me mbrojtje prej çdo djalli të prishur.

8

لا يسمعون إلى الملإ الأعلى ويقذفون من كل جانب

Ashtu që nuk mund të përgjojnë parinë më të lartë (engjëjt më të zgjedhur), pse gjuhen me shkëndija nga të gjitha anët.

9

دحورا ۖ ولهم عذاب واصب

Ata janë të përzënë dhe do të kenë një dënim të përhershëm.

10

إلا من خطف الخطفة فأتبعه شهاب ثاقب

Përveç atij që rrëmben vrullshëm, po atë e ndjek ylli që e djeg.

11

فاستفتهم أهم أشد خلقا أم من خلقنا ۚ إنا خلقناهم من طين لازب

Ti pra, pyeti ata (idhujtarët): a janë ata krijesë më e fortë, apo çka Ne krijuam. Ne i krijuam ata prej një balte që ngjitet.

12

بل عجبت ويسخرون

Por ti je i habitur, e ata tallen.

13

وإذا ذكروا لا يذكرون

E kur këshillohen, ata nuk marrin parasysh këshillën.

14

وإذا رأوا آية يستسخرون

E kur shohin ndonjë mrekulli, ata nxitin në përqeshje.

15

وقالوا إن هذا إلا سحر مبين

Dhe thanë: “Ky (Kur’ani) nuk është tjetër vetëmn se magji e kulluar.

16

أإذا متنا وكنا ترابا وعظاما أإنا لمبعوثون

A, pasi të vdesim ne, të bëhemi dhe e eshtra të kalbur a do të ringjallemi?

17

أوآباؤنا الأولون

A edhe të parët tanë të herëshëm?

18

قل نعم وأنتم داخرون

thuaj: “Po, bile ju do të jeni të nënçmuar!”

19

فإنما هي زجرة واحدة فإذا هم ينظرون

Ajo do të jetë vetëm një britmë, kur që, ata të ngritur shikojnë.

20

وقالوا يا ويلنا هذا يوم الدين

E thonë: “O, të mjerët ne, kjo është dita e gjykimit!”

21

هذا يوم الفصل الذي كنتم به تكذبون

Kjo është dita e ndasisë që ju e konsideruat rrenë.

22

۞ احشروا الذين ظلموا وأزواجهم وما كانوا يعبدون

Tuboni ata që ishin zullumqarë, shoqërinë e tyre dhe ata që i adhuruan.

23

من دون الله فاهدوهم إلى صراط الجحيم

(adhuruan) Pos All-llahut, orientoni rrugës së xhehimit!

24

وقفوهم ۖ إنهم مسئولون

Ndalni ata, sepse do të merren në përgjegjësi.

25

ما لكم لا تناصرون

Çka keni që nuk ndihmoni njëri-tjetrin?

26

بل هم اليوم مستسلمون

E, ata sot janë dorëzuar në tërësi.

27

وأقبل بعضهم على بعض يتساءلون

E kthehen e ia hedhin përgjegjësinë njëri-tjetrit.

28

قالوا إنكم كنتم تأتوننا عن اليمين

(Të shtypurit) u thonë (atyre të parëve): “Ju ishit që na vinit neve nga ana e djathtë (na pengonit pre së vërtetës).

29

قالوا بل لم تكونوا مؤمنين

Ata (paria) u thonë: “Jo, ju vetë nuk ishit besimtarë.

30

وما كان لنا عليكم من سلطان ۖ بل كنتم قوما طاغين

Ne nuk kemi pasur ndonjë pushtet ndaj jush, por ju vetë ishit që nuk respektuat (porositë e Zotit).

31

فحق علينا قول ربنا ۖ إنا لذائقون

E, ajo thënia (premtimi) e Zotit tonë u vërtetua kundër nesh, e s’ka dyshim se ne po e shijojmë (dënimin).

32

فأغويناكم إنا كنا غاوين

Ne u ofruam juve rrugën e humbjes, ashtu sikurse edhe vetë ishim të humbur.

33

فإنهم يومئذ في العذاب مشتركون

Dhe atë ditë ata do të jenë në dënim të përbashkët.

34

إنا كذلك نفعل بالمجرمين

Kështu Ne veprojmë me kriminelët.

35

إنهم كانوا إذا قيل لهم لا إله إلا الله يستكبرون

Për arsye se kur u thuhej atyre: “Nuk ka Zottjetër përveç All-llahut, ata e mbanin veten lart.

36

ويقولون أئنا لتاركو آلهتنا لشاعر مجنون

Dhe thoshin: “A do t’i braktisim ne zotat tanë për një poet të çmendur?”

37

بل جاء بالحق وصدق المرسلين

Jo, (nuk është çka thonë ata) por ai u solli të vërtetën dhe vërtetoi të dërguarit e parë.

38

إنكم لذائقو العذاب الأليم

Ju, pa tjetër do të përjetoni dënimin më të ashpër.

39

وما تجزون إلا ما كنتم تعملون

Dhe nuk ndëshkoheni për tjetër, përveç për atë që vepruat.

40

إلا عباد الله المخلصين

Me përjashtim të robëve të All-llahut që ishin të sinqertë,

41

أولئك لهم رزق معلوم

Të tillët janë ata që kanë furnizim të dalluar,

42

فواكه ۖ وهم مكرمون

Pemë të llojllojshme, ata janë të nderuar,

43

في جنات النعيم

Në Xhennete të begatshme,

44

على سرر متقابلين

Të mbështetur në kolltukë me fytyrë nga njëri-tjetri,

45

يطاف عليهم بكأس من معين

Atyre u bëhrt shërbim me gota (me verë) nga burmi,

46

بيضاء لذة للشاربين

E barshë (vera), që ka shije për ata që e pinë,

47

لا فيها غول ولا هم عنها ينزفون

Prej asaj nuk ka dhembje koke, e as që ata do të dehen nga ajo,

48

وعندهم قاصرات الطرف عين

E pranë tyre janë (hyritë) symëdhatë me shikim të pëulur,

49

كأنهن بيض مكنون

Sikur ato të jenë inxhi e paprekur (ve e ruajtur).

50

فأقبل بعضهم على بعض يتساءلون

I qasen njëri-tjetrit e bisedojnë,

51

قال قائل منهم إني كان لي قرين

Prej tyre njëri flet e thotë: “Unë kam pasur njëfarë miku,

52

يقول أإنك لمن المصدقين

thoshte: “A je ti pre atyre që besojnë se

53

أإذا متنا وكنا ترابا وعظاما أإنا لمدينون

Kur të jemi të vdekur, të jemi bërë dhe e eshtra të kalbur, do të jemi të shpërblyer për vepra?”

54

قال هل أنتم مطلعون

Ai (besimtari në Xhennet) thotë: “A vini ju të shikojmë?”

55

فاطلع فرآه في سواء الجحيم

Ai shikon dhe e vëren atë (mikun) në mes të Xhehennemit.

56

قال تالله إن كدت لتردين

Ai thotë: “Pasha All-llahun, për pak më rrëzove (në Xhehennem) edhe mua.

57

ولولا نعمة ربي لكنت من المحضرين

Dhe sikur të mos ishte dhuntia e Zotit tim, unë do të isha bashkë me ty në zjarr,

58

أفما نحن بميتين

Dhe ne nuk do të vdesim më,

59

إلا موتتنا الأولى وما نحن بمعذبين

Përveç asaj vdekjes sonë të parë dhe ne nuk do të dënohemi më!”

60

إن هذا لهو الفوز العظيم

Vërtet, ky është ai suksesi i madh,

61

لمثل هذا فليعمل العاملون

Për një shpërblim të këtillë le të veprojnë vepruesit!

62

أذلك خير نزلا أم شجرة الزقوم

A kjo pritje (me shpërbllim të All-llahut) është më e mirë, apo pema e “Zekumë-it”?

63

إنا جعلناها فتنة للظالمين

Ne atë e kemi bërë sprovë për zullumqarët.

64

إنها شجرة تخرج في أصل الجحيم

Ajo është një pemë që mbin në fund të Xhehennemit.

65

طلعها كأنه رءوس الشياطين

Pema (fruti) e saj është sikurse kok a dreqërish.

66

فإنهم لآكلون منها فمالئون منها البطون

E ata do të hanë nga ajo dhe do të mbushin barqet prej saj.

67

ثم إن لهم عليها لشوبا من حميم

Pastaj, ata do të kenë kundrejt atij ushqimi edhe ujë të valë.

68

ثم إن مرجعهم لإلى الجحيم

Mandej kthimi i tyre është në Xhehennem.

69

إنهم ألفوا آباءهم ضالين

Ata i gjetën dhe shkuan pas prindërve të tyre të humbur.

70

فهم على آثارهم يهرعون

Ata u ngutën dhe shkelën hapave të tyre (pa menduar).

71

ولقد ضل قبلهم أكثر الأولين

Po, edhe para këtyre (popullit tënd) shunica e popujve të kaluar ishin të humbur.

72

ولقد أرسلنا فيهم منذرين

Ne atyre u patëm dërguar pejgamberë.

73

فانظر كيف كان عاقبة المنذرين

E shif se si ishte përfundimi i atyre, të cilëve u qe tërhequr vërejtja.

74

إلا عباد الله المخلصين

Me përjashtim të robëve të All-llahut që ishin të sinqertë.

75

ولقد نادانا نوح فلنعم المجيبون

Për Zotin Neve na pat thirr në ndihmë Nuhu, Ne jemi përgjegjës të mirë.

76

ونجيناه وأهله من الكرب العظيم

Dhe Ne e shpëtuam atë dhe familjen e tij prej asaj të keqe të madhe.

77

وجعلنا ذريته هم الباقين

E pasardhësit e tij i bëmë ata që vazhduan jetën.

78

وتركنا عليه في الآخرين

Dhe Ne ua lamë atë kujtim për njrëzit e ardhshëm.

79

سلام على نوح في العالمين

Selam i qoftë Nuhut (prej All-llahut e prej krijesave) në mbarë botën (si kujtim ndaj tij).

80

إنا كذلك نجزي المحسنين

Ne kështu i shpërblejmë të mirët.

81

إنه من عبادنا المؤمنين

Vërtet, ai ishte prej robëve tanë që janë besimtarë.

82

ثم أغرقنا الآخرين

E pastaj i përmbytëm në një ujë të tjerët (që nuk besuan).

83

۞ وإن من شيعته لإبراهيم

Edhe Ibrahimi ishte i grupit të tij.

84

إذ جاء ربه بقلب سليم

Kur Zotit të vet iu bind me zemër të pastër.

85

إذ قال لأبيه وقومه ماذا تعبدون

Kur babait të vet dhe popullit të vet i tha: “çka është ajo që ju adhuroni?”

86

أئفكا آلهة دون الله تريدون

A në vend të All-llahut doni zota të trilluar?

87

فما ظنكم برب العالمين

çka është mendimi juaj ndaj Zotit të botëce?

88

فنظر نظرة في النجوم

Dhe atëherë u lëshoi një shikim yjeve,

89

فقال إني سقيم

E tha: “Unë jam i sëmurë!”

90

فتولوا عنه مدبرين

Ata u kthyen dhe u larguan prek tij.

91

فراغ إلى آلهتهم فقال ألا تأكلون

Ai u drejtua kah zotat e tyre dhe u tha: “A nuk po hani ju?”

92

ما لكم لا تنطقون

çka keni pra, që nuk po flitni?

93

فراغ عليهم ضربا باليمين

Iu afrua atyre ngadalë, duke u mëshuar me të djathtën (me fuqi).

94

فأقبلوا إليه يزفون

Ata (populli) iu afruan atij me të shpejtë (sigurisht e qortuan).

95

قال أتعبدون ما تنحتون

Ai (Ibrahimi) tha: “A adhuroni atë që vetë e keni gdhendur?”

96

والله خلقكم وما تعملون

E All-llahu ju krijoi juve edhe atë që e punoni.

97

قالوا ابنوا له بنيانا فألقوه في الجحيم

Ata thanë: “Ndërtonja atij një vend dhe hudhne atë në zjarr!

98

فأرادوا به كيدا فجعلناهم الأسفلين

Ata i menduan atij një kurth, kurse Ne i mposhtëm ata të nënçmuar”.

99

وقال إني ذاهب إلى ربي سيهدين

Ai tha: “Unë po shkoj aty ku më urdhëroi Zoti im, e Ai më udhëzon!”

100

رب هب لي من الصالحين

Zoti im, më dhuro mua (një fëmijë) prej të mirëve!

101

فبشرناه بغلام حليم

Ne e gëzuam atë me një djalë që do të jetë i butë (i sjëllshëm).

102

فلما بلغ معه السعي قال يا بني إني أرى في المنام أني أذبحك فانظر ماذا ترى ۚ قال يا أبت افعل ما تؤمر ۖ ستجدني إن شاء الله من الصابرين

Dhe kur arriti ai (djalli) që së bashku me të (me Ibrahimin) të angazhohet në punë, ai (Ibrahimi) tha: “O djalli im, unë kam parë (jam urdhëruar) në ëndërr të pres ty. Shiko pra, çka mendon ti?” Ai tha: “O babai im, punoje atë që urdhërohesh, e ti do të më gjesh mua, nëse do All-llahu, prej të durueshmëve!”

103

فلما أسلما وتله للجبين

E kur ata të dy iu dorëzuan urdhërit të Zotit dhe përmbysi atë në fytyrë (në ballë).

104

وناديناه أن يا إبراهيم

Ne e thirrëm atë: “O Ibrahim!”

105

قد صدقت الرؤيا ۚ إنا كذلك نجزي المحسنين

Ti tashmë e zbatove ëndrrën! Ne kështu i shpërblejmë të mirët!

106

إن هذا لهو البلاء المبين

Vërtet, kjo ishte sprovë e qartë.

107

وفديناه بذبح عظيم

Ne e shpaguam atë me një të therrur (kurban) të rëndësishëm.

108

وتركنا عليه في الآخرين

Dhe ndaj tij Ne lamë përkujtim të mirë ndër popujt e ardhshëm.

109

سلام على إبراهيم

Selam (shpëtim e paqe) pastë Ibrahimi!

110

كذلك نجزي المحسنين

Kështu, në këtë mënyrë Ne i shpërblejmë bamirësit.

111

إنه من عبادنا المؤمنين

Vërtet, ai ishte nga robërit Tanë besimtarë.

112

وبشرناه بإسحاق نبيا من الصالحين

Dhe Ne e gëzuam atë me (një djalë tjetër) Is-hakun, pejgamber prej të mirëve.

113

وباركنا عليه وعلى إسحاق ۚ ومن ذريتهما محسن وظالم لنفسه مبين

Dhe Ne i dhuruan bekim atij dhe Is-hakut e prej pasardhësve të atyre dyve do të kenë punëmirë e të ndershëm, e edhe dëmtues t hapët të vetvetes.

114

ولقد مننا على موسى وهارون

Pasha madhërinë Tonë, Ne u dhamë të mira Musait e Harunit.

115

ونجيناهما وقومهما من الكرب العظيم

I shpëtuam ata dhe popullin e tyre prej një mjerimi të madh.

116

ونصرناهم فكانوا هم الغالبين

Ne u ndihmuam atyre dhe ata ngadhënjyen.

117

وآتيناهما الكتاب المستبين

Atyre dyve u hamë librin e përsosur e të qartë.

118

وهديناهما الصراط المستقيم

Dhe të dy ata i udhëzuam rrugës së drejtë.

119

وتركنا عليهما في الآخرين

Përkujtim të këndshëm ndaj të dyve kem lënë në popujt e më vonshëm.

120

سلام على موسى وهارون

(Përkujtimin) “Selamun” – qofshin të mëshiruar Musai dhe Haruni.

121

إنا كذلك نجزي المحسنين

Kështu, në këtë mënyrë Ne i shpërblejmë bamirësit.

122

إنهما من عبادنا المؤمنين

Vërtet, ata të dy ishin besimtarë nga robërit Tanë.

123

وإن إلياس لمن المرسلين

Edhe Iljasi ishte prej të dërguarve Tanë.

124

إذ قال لقومه ألا تتقون

Kur ai, popullit të vet i tha: “A nuk jeni kah frikësoheni?”

125

أتدعون بعلا وتذرون أحسن الخالقين

A e adhuroni “Ba’ël-in” (emër i një statuje) e braktisni adhurimin ndaj ë mirit që është Krijues?

126

الله ربكم ورب آبائكم الأولين

All-llahun, Zotin tuaj e të prindërve tuaj të hershëm!!”

127

فكذبوه فإنهم لمحضرون

Ata e përgënjeshtruan, andaj ata medoemos janë të sjellë në Xhehennem.

128

إلا عباد الله المخلصين

Me përjashtim të robërve besnikë ndaj All-llahut.

129

وتركنا عليه في الآخرين

Edhe ndaj tij kemi lënë përkujtim të mirë në të ardhshmit.

130

سلام على إل ياسين

“Selamun” – qoftë i mëshiruar Iljasi (ose edhe besimtarët e Iljasit).

131

إنا كذلك نجزي المحسنين

Kështu, në këtë mënyrë Ne i shpërblejmë bamirësit.

132

إنه من عبادنا المؤمنين

S’ka dyshim, ai ishte besimtar nga robërit Tanë.

133

وإن لوطا لمن المرسلين

Edhe Luti, pa mëdyshje ishte prej të dërguarve Tanë.

134

إذ نجيناه وأهله أجمعين

Kur Ne e shpëtuam atë dhe tërë familjen e tij bashkë.

135

إلا عجوزا في الغابرين

Përveç një plake (grua e tij) që mbeti me të dënuarit.

136

ثم دمرنا الآخرين

Pastaj të tjerët i rrënuam.

137

وإنكم لتمرون عليهم مصبحين

E ju (mekas) me siguri kaloni atypari mëngjes (ditën)

138

وبالليل ۗ أفلا تعقلون

e mbrëmje (natën). Pra, a nuk mbildhni mend?

139

وإن يونس لمن المرسلين

Edhe Junusi ishte një nga të dërguarit Tanë.

140

إذ أبق إلى الفلك المشحون

kur iku te anija që ishte e mbushur plot (udhëtarë).

141

فساهم فكان من المدحضين

E ai mori pjesë në short, po humbi (i ra sorti atij).

142

فالتقمه الحوت وهو مليم

Dhe atë e kafshoi (e gëlltit) peshku, zatën ai ishte që e meritoi qortimin.

143

فلولا أنه كان من المسبحين

E sikur të mos ishte ajo që ai kishte qenë prej atyre që shumë e përmendin Zotin.

144

للبث في بطنه إلى يوم يبعثون

Ai do të mbetej në barkun e tij deri në ditën e ringjalljes.

145

۞ فنبذناه بالعراء وهو سقيم

E Ne e hodhëm në një tokë pa bimë (shkretëtirë), ndërsa ai ishte i sëmurë.

146

وأنبتنا عليه شجرة من يقطين

Dhe Ne bëmë që për të të mbijë një bimë (t’i bëjë hije) nga kungulli.

147

وأرسلناه إلى مائة ألف أو يزيدون

Ne (pastaj) e dërguam atë te njëqindmijë e më shumë.

148

فآمنوا فمتعناهم إلى حين

E ata i besuan, e Ne ua vazhduam atyre të përjetojnë për deri në një kohë.

149

فاستفتهم ألربك البنات ولهم البنون

E ti (Muhammed) pyeti ata (idhujtarët): “A të Zotit tënd janë vajzat, kurse të tyre djemtë?”

150

أم خلقنا الملائكة إناثا وهم شاهدون

Apo, Ne i krijuam endjëjt femra, e ata ishin dëshmitarë (kur Ne i krijuam engjëjt femra)?!

151

ألا إنهم من إفكهم ليقولون

Vini re se si ata nga trillimet e tyre thonë:

152

ولد الله وإنهم لكاذبون

“All-llahu ka lindë!” S’ka dyshim se ata janë gënjeshtarë (kur thonë se engjëjt janë bijat e Zotit).

153

أصطفى البنات على البنين

A thua vajzat Ai i ka bërë më të zgjedhura se djemt?

154

ما لكم كيف تحكمون

Po ç’keni ju kështu, si po gjykoni ashtu?

155

أفلا تذكرون

A nuk jeni duke menduar?

156

أم لكم سلطان مبين

A mos keni ju ndonjë argument të sigurt?

157

فأتوا بكتابكم إن كنتم صادقين

Sillnie pra, librin tuaj, nëse është si thoni ju!

158

وجعلوا بينه وبين الجنة نسبا ۚ ولقد علمت الجنة إنهم لمحضرون

Ata (idhujtarët) pohuan mes Tij e mes engjëjve (xhinëve) lidhmëri farefisnore, po xhinët e dinë se ata (idhujtarët) janë të hedhur në zjarr.

159

سبحان الله عما يصفون

All-llahu është i pastër nga ajo çka i përshkruanë.

160

إلا عباد الله المخلصين

Ata (engjëjt) janë vetëm robër të sinqertë të Zotit (ata nuk i përshkruajnë gjë).

161

فإنكم وما تعبدون

E, as ju dhe as ata që i adhuroni,

162

ما أنتم عليه بفاتنين

Nuk mund ta vini në sprovë askë ndaj Atij (besimit në Zotin),

163

إلا من هو صال الجحيم

Përveç atij që është i gjykuar për Xhehennem.

164

وما منا إلا له مقام معلوم

E, nuk ka prej nesh (grupit të engjëjve) që nuk e ka vendin (detyrë, pozitën) e vet të njohur.

165

وإنا لنحن الصافون

Edhe ne (engjëjt) jemi të rreshtuar (në adhurim),

166

وإنا لنحن المسبحون

Dhe ne jemi që i bëjmë tesbih (mohojmë se ai ka të meta).

167

وإن كانوا ليقولون

Po edhe pse ata ishin që thoshin:

168

لو أن عندنا ذكرا من الأولين

Sikur të gjendej te ne ndonjë libër nga të parët,

169

لكنا عباد الله المخلصين

Ne do të ishim robër të All-llahut, të sinqertë.

170

فكفروا به ۖ فسوف يعلمون

Po (kur u erdhi libri), ata e mohuan atë (Kur’anin), e më vonë do të kuptojnë.

171

ولقد سبقت كلمتنا لعبادنا المرسلين

E tashmë fjala (premtimi) e jonë u është dhënë më parë robërve tanë të dërguar,

172

إنهم لهم المنصورون

se ata, pa dyshim do të jenë të ndihmuar.

173

وإن جندنا لهم الغالبون

dhe se ushtria jonë do të jenë ata ngadhënjyesit.

174

فتول عنهم حتى حين

Prandaj, për një kohë, ti (Muhammed) hiqu tyre.

175

وأبصرهم فسوف يبصرون

E ti vështroji ata se edhe ata do ta shohin (ndihmën tonë ndaj juve besimtarëve).

176

أفبعذابنا يستعجلون

A mos po kërkojnë shpejtimin e ndëshkimit tonë?

177

فإذا نزل بساحتهم فساء صباح المنذرين

E kur të vjen ai (dënimi) në territorin e tyre, mëngjes i shëmtuar do të jetë për ata që u ishte tërhrqur vërejtja.

178

وتول عنهم حتى حين

E ti largohu për një kohë prej tyre,

179

وأبصر فسوف يبصرون

Dhe ti vështroi se edhe ata më vonë do të shohin.

180

سبحان ربك رب العزة عما يصفون

I Lartësuar është Zoti yt, Zot i fuqisë nga ajo që ia përshkruajnë.

181

وسلام على المرسلين

Qoftë paqja mbi të dërguarit.

182

والحمد لله رب العالمين

Dhe falënderimi i takon All-llahut, Zotit të botërave!

Islamic Library — browse and read online

Scroll to Top