Allahu i Lartësuar urdhëron ndihmën dhe bamirësinë ndaj të afërmve. Në Kur’an thuhet: “Jepuni të afërmve, të varfërve dhe udhëtarit të mbetur në rrugë të drejtat e tyre.” (el-Isra, 17/26); dhe: “Silluni mirë me prindërit, me të afërmit.” (en-Nisa, 4/36).
I Dërguari i Allahut ﷺ, në hadithet e tij, ka shprehur përgjegjësinë e muslimanit ndaj të afërmve të tij, duke filluar nga më të afërtit drejt më të largëtit. Kur një sahabi e pyeti: “O i Dërguari i Allahut! Kujt t’i bëj mirësi?”, Profeti ﷺ u përgjigj: “Nënës sate, babait tënd, motrës sate, vëllait tënd dhe më pas të afërmve që vijnë pas tyre. Kjo është një detyrë që duhet përmbushur. Këta janë të afërm me të cilët lidhjet duhet të ruhen.” (Ebu Davud, Edeb, 128 [5140])
Për këtë arsye, personi është i detyruar që, sipas shkallës së afërsisë, t’u sigurojë mbështetje financiare të afërmve me të cilët është i lidhur me gjak dhe me të cilët martesa nuk është e lejuar, nëse ata janë në nevojë. (Serahsi, el-Mebsût, 5/208)
Sipas kësaj, burri është i detyruar të kujdeset për motrën e tij, nëse ajo ndodhet në gjendje nevoje.
Këshilli i Lartë i Çështjeve Fetare
12.07.2017