Ai që zotohet të agjërojë për një vit ose për një periudhë më të gjatë, është i detyruar ta përmbushë këtë zotim. Megjithatë, në katër ditët e Kurban Bajramit dhe në ditën e parë të Ramazan Bajramit, në të cilat agjërimi është i ndaluar, si dhe në ditët kur gratë janë në gjendje menstruale, nuk agjërohet; këto ditë agjërimi plotësohen më vonë me kaza. (İbn Nüceym, el-Bahr, 2/318)
Ai që zotohet të agjërojë për një vit dhe vendos kusht që agjërimi të jetë radhazi, përfshin edhe Ramazanin; në këtë rast nuk ka nevojë të mbajë kaza shtesë për ditët e Ramazanit, sepse Ramazani është detyrim më parësor sesa zotimi. Shprehja “do të agjëroj” përfshin në radhë të parë Ramazanin. Por nëse në zotimin për një vit nuk është vendosur kushti i agjërimit radhazi, atëherë ditët e agjërimit farz të mbajtura në Ramazan duhet t’i plotësojë jashtë Ramazanit me po aq ditë agjërimi. (Zeylaî, Tebyîn, 1/346)
Ai që pasi është zotuar të agjërojë, bëhet i paaftë për ta mbajtur agjërimin, jep fidje për çdo ditë. Nëse nuk ka mundësi as për këtë, kërkon falje nga Allahu. (Kâsânî, Bedâ’i, 5/91)
Këshilli i Lartë për Çështjet Fetare
12.07.2017