عبس

1

بسم الله الرحمن الرحيم عبس وتولى

Ai vrenjti (fytyrën) dhe u kthye.

2

أن جاءه الأعمى

Ngase atij i erdh i verbëri.

3

وما يدريك لعله يزكى

E ku mund ta dish ti, ndoshta ai do të pastrohet.

4

أو يذكر فتنفعه الذكرى

Apo do të këshillohet dhe këshilla do t’i bëjë dobi!

5

أما من استغنى

E ai që nuk ndien nevojë (për Zotin) pse ka pasuri,

6

فأنت له تصدى

Ti atij i vë veshin (i drejtohesh)!

7

وما عليك ألا يزكى

Po ti nuk ke përgjegjësi, pse ai nuk pastrohet.

8

وأما من جاءك يسعى

Ndërsa ai që nxiton dhe vjen te ti,

9

وهو يخشى

Dhe meqë ai frikësohet,

10

فأنت عنه تلهى

E ti nuk e zë asgjë (dhe nuk ia vë veshin fjalës së tij),

11

كلا إنها تذكرة

Jo ashtu! Në të vërtetë këto janë këshilla.

12

فمن شاء ذكره

Kush do merr mesim nga kjo (nga Kur’ani).

13

في صحف مكرمة

Është këshillë në flet të çmueshme.

14

مرفوعة مطهرة

Me vlerë të lartë e të ruajtur.

15

بأيدي سفرة

Në duar të udhëtuesve (engjëjve udhëtues mes All-llahut e njerëzve).

16

كرام بررة

Të nderuar e të ruajtur.

17

قتل الإنسان ما أكفره

Qoftë mallkuar njeriu, sa mohues i fortë është ai!

18

من أي شيء خلقه

Po prej çkafi e krijoi Ai atë?

19

من نطفة خلقه فقدره

Atë e krijoi prej një pike uji dhe e përgatiti.

20

ثم السبيل يسره

Pastaj atij ia lehtësoi rrugën.

21

ثم أماته فأقبره

Mandej atë e bëri të vdesë dhe atij i bëri varr (të varrosët).

22

ثم إذا شاء أنشره

Pastaj kur të dojë Ai e ringjallë atë.

23

كلا لما يقض ما أمره

Jo! Ai nuk zbatoi atë që urdhëroi Ai.

24

فلينظر الإنسان إلى طعامه

Njeriu le të shikoje ushqimin e vet.

25

أنا صببنا الماء صبا

Ne lëshuam shi të mjaftueshëm.

26

ثم شققنا الأرض شقا

Pastaj e çamë tokën sipas nevojës së bimës,

27

فأنبتنا فيها حبا

Dhe bëmë që në të të mbijnë drithëra

28

وعنبا وقضبا

Edhe rrush e perime,

29

وزيتونا ونخلا

Edhe ullinj e hurma,

30

وحدائق غلبا

Edhe kopshte të dendura,

31

وفاكهة وأبا

Dhe pemë e kullosa,

32

متاعا لكم ولأنعامكم

Si mjete gjallërimi për ju dhe për bagëtinë tuaj.

33

فإذا جاءت الصاخة

E kur të vijë ushtima (krisma e kijametit);

34

يوم يفر المرء من أخيه

Atë ditë njeriu ikën prej vëllait të vet,

35

وأمه وأبيه

Prej nënës dhe prej babait të vet,

36

وصاحبته وبنيه

Prej gruas dhe prej fëmjëve të vet.

37

لكل امرئ منهم يومئذ شأن يغنيه

Atë ditë secilit njeri i mjafton çështja e vet.

38

وجوه يومئذ مسفرة

Atë ditë do të ketë fytyra të shndritura,

39

ضاحكة مستبشرة

Të buzëqeshura e të gëzuara.

40

ووجوه يومئذ عليها غبرة

Atë ditë do të ketë edhe fytyra të pluhëruara,

41

ترهقها قترة

Që i ka mbuluar errësira e zezë,

42

أولئك هم الكفرة الفجرة

E të tillët janë ata mohuesit, mëkatarët.