← Quran

Surah 23

المؤمنون

Al-Muminun · Besimtarët

Meccan 118 ayahs

بسم الله الرحمن الرحيم

1

بسم الله الرحمن الرحيم قد أفلح المؤمنون

Është e sigurtë se kanë shpëtuar besimtarët:

2

الذين هم في صلاتهم خاشعون

ata të cilët janë të përulur dhe janë të kujdesshëm gjatë faljes së namazit,

3

والذين هم عن اللغو معرضون

dhe ata të cilët i shmangën të kotës (fjalë a punë),

4

والذين هم للزكاة فاعلون

dhe ata të cilët rregullisht japin zeqatin,

5

والذين هم لفروجهم حافظون

dhe ata të cilët e ruajnë nderin e vet (sa i përket jetës intime),

6

إلا على أزواجهم أو ما ملكت أيمانهم فإنهم غير ملومين

me përjashtim ndaj grave të veta (me kurorë) dhe ndaj atyre (robreshave) që i kanë në pronësinë e vet, për të cilat nuk janë të qortuara,

7

فمن ابتغى وراء ذلك فأولئك هم العادون

e kush kërkon përtej tyre (dëfrim nga të ndaluarat), të tillët janë ata që e kanë shkelë normat e caktuara,

8

والذين هم لأماناتهم وعهدهم راعون

dhe ata të cilët me kujdes i ruajnë ato që u janë besuar (sende ose fjalë), e ruajnë edhe premtimin e dhënë,

9

والذين هم على صلواتهم يحافظون

dhe ata të cilët i kushtojnë kujdes kohës së namazit të tyre.

10

أولئك هم الوارثون

Të tillët janë mu ata trashëgimtarët,

11

الذين يرثون الفردوس هم فيها خالدون

të cilët e trashëgojnë Firdewsin, aty janë përgjithmonë.

12

ولقد خلقنا الإنسان من سلالة من طين

Për All-llahun, Ne krijuam njeriun prej një ajke (lëngu), e një balte.

13

ثم جعلناه نطفة في قرار مكين

Pastaj atë (ajkë – baltë) e bëmë (e shëndrruam) pikë uji (farë) në një vend të sigurtë.

14

ثم خلقنا النطفة علقة فخلقنا العلقة مضغة فخلقنا المضغة عظاما فكسونا العظام لحما ثم أنشأناه خلقا آخر ۚ فتبارك الله أحسن الخالقين

Më pas, atë pikë uji e bëmë copë gjaku, e atë gjak të ngurtë e bëmë copë mishi, e atë copë mishi e shndërruam në eshtra, dhe eshtrave ua veshëm mishin, pastaj atë e bëmë krijesë tjetër (me shpirt). I lartë është All-llahu, më i miri Krijues!

15

ثم إنكم بعد ذلك لميتون

Mandej, pas kësaj (krijese) ju do të vdisni.

16

ثم إنكم يوم القيامة تبعثون

E në ditën e kijametit ringjalleni.

17

ولقد خلقنا فوقكم سبع طرائق وما كنا عن الخلق غافلين

Ne krijuam mbi ju shtatë palë (qiej) dhe nuk jemi të pakujdesshëm ndaj asaj që krijuam.

18

وأنزلنا من السماء ماء بقدر فأسكناه في الأرض ۖ وإنا على ذهاب به لقادرون

Ne lëshaum me masë ujë nga qielli dhe atë e përqëndrojmë në tokë. Po Ne kemi mundësi edhe ta humbim ate (ujin).

19

فأنشأنا لكم به جنات من نخيل وأعناب لكم فيها فواكه كثيرة ومنها تأكلون

Dhe me anën e tij Ne mundësuam pë ju kopshte hurmash e rrushi, që në to keni shumë pemë dhe hani prej tyre.

20

وشجرة تخرج من طور سيناء تنبت بالدهن وصبغ للآكلين

Dhe (krijuam) trupa drunjsh që mbijnë në kodrën Sina e që japin vajëra dhe mëlmesa për ngrënësit.

21

وإن لكم في الأنعام لعبرة ۖ نسقيكم مما في بطونها ولكم فيها منافع كثيرة ومنها تأكلون

Ju ede nga kafshët keni një mësim, ngase ju freskojmë me lëng prej barqeve të tyre dhe keni shimë dobi prej tyre, e edhe prej tyre ushqeheni.

22

وعليها وعلى الفلك تحملون

Dhe mbi to e anije bartni (hypni).

23

ولقد أرسلنا نوحا إلى قومه فقال يا قوم اعبدوا الله ما لكم من إله غيره ۖ أفلا تتقون

Ne e patëm dërguar Nuhun te populli i tij, e tha: “O populli im, adhuronie vetëm All-llahun, se nuk ka zot tjetër pos tij; a nuk i frikësoheni (dënimit)?”

24

فقال الملأ الذين كفروا من قومه ما هذا إلا بشر مثلكم يريد أن يتفضل عليكم ولو شاء الله لأنزل ملائكة ما سمعنا بهذا في آبائنا الأولين

E paria e atij populli që nuk besuan thanë: “Ky nuk është tjetër pos njeri sikurse edhe ju, po dëshiron të jetë më i latrë se ju. Po të dëshironte All-llahu do të dërgonte engjëj; ne një gjë të tillë nuk e kemi dërguar as nga ta parët tanë!”

25

إن هو إلا رجل به جنة فتربصوا به حتى حين

Ai nuk është tjetër pos një njeri i sëmurë mentalisht, andaj pritni (keni durim) edhe për një kohë.

26

قال رب انصرني بما كذبون

Ai (Nuhu) tha: “Zoti im, më ndihmo për atë që më përgënjeshtrojnë.

27

فأوحينا إليه أن اصنع الفلك بأعيننا ووحينا فإذا جاء أمرنا وفار التنور ۙ فاسلك فيها من كل زوجين اثنين وأهلك إلا من سبق عليه القول منهم ۖ ولا تخاطبني في الذين ظلموا ۖ إنهم مغرقون

Ne e i shpallëm: “Ndërto anijen nën mbikëqyrjen Tonë dhe sipas urdhërit Tonë, e kur të vijë urdhëri Ynë dhe të ashpërsohet gjendja atëherë ti hgarko në të prej secilit lloj nga një qift (palë), edhe familjen tënde, me përjashtim të atij ndaj të cilit ka marrë fund vendimi, kundër tij pra ti mos kërko (falje) prej Meje për ata janë të përmbytur.

28

فإذا استويت أنت ومن معك على الفلك فقل الحمد لله الذي نجانا من القوم الظالمين

E kur të vendosësh ti dhe kush është më ty në anije, atëherë thuaj: “Falënderuar qoftë All-llahu, i cili na shpëtoi prej popullit të prishur!”

29

وقل رب أنزلني منزلا مباركا وأنت خير المنزلين

Dhe thuaj: “Zoti im, më zbarko në një vend të bekuar, e Ti je më i miri i atyre që bëjnë vendosjen!”

30

إن في ذلك لآيات وإن كنا لمبتلين

Nuk ka dyshim se në këto (ngjarje të popujve) ekzistojnë fakte bindëse. Në të vërtetë Ne i vëmë në sprovë.

31

ثم أنشأنا من بعدهم قرنا آخرين

Mandej pas tyre Ne ei sollëm popull tjetër.

32

فأرسلنا فيهم رسولا منهم أن اعبدوا الله ما لكم من إله غيره ۖ أفلا تتقون

Edhe atyre u dërguam pejgamber mga mesi i tyre (që u tha): “Adhuronie All-llahun, ju nuk keni zot tjetër pos Tij, a nuk frikësoheni!”

33

وقال الملأ من قومه الذين كفروا وكذبوا بلقاء الآخرة وأترفناهم في الحياة الدنيا ما هذا إلا بشر مثلكم يأكل مما تأكلون منه ويشرب مما تشربون

Edhe paria nga populli i tij e cila nuk besoi dhe e mohoi jetën tjetër dhe të cilëve Ne u patëm mundësuar rehati e begati në jetën e kësaj bote, thanë: “Ky nuk është tjetër pos njeri sikurse edhe ju, ha ashtu si hani ju dhe pi ashtu si pini ju!”

34

ولئن أطعتم بشرا مثلكم إنكم إذا لخاسرون

E nëse i përuleni një njeriu që është si ju, vërtet, atëherë do të jeni të humbur e të mashtruar.

35

أيعدكم أنكم إذا متم وكنتم ترابا وعظاما أنكم مخرجون

Mos vallë ai po ju premton se pasi që të vdisni, të bëheni dhe e eshtra (të kalbur), do të nxirreni të gjallë?”

36

۞ هيهات هيهات لما توعدون

Sa larg është sëndërtimi i asaj që premtoheni.

37

إن هي إلا حياتنا الدنيا نموت ونحيا وما نحن بمبعوثين

Nuk ka tjetër, pos jetës sonë të kësaj bote, vdesim, lindim dhe nuk do të ringjallemi!

38

إن هو إلا رجل افترى على الله كذبا وما نحن له بمؤمنين

E ai (Hudi (nuk është tjetër pos njeri që trillon gënjeshtra ndaj All-llahut, po ne nuk i besojmë atij.

39

قال رب انصرني بما كذبون

Ai (Hudi) tha “Zoti im, më ndihmo se ata po më përgënjeshtrojnë!”

40

قال عما قليل ليصبحن نادمين

E Ai (Zoti) tha: “Së shpejti do të dëshprohen ata”.

41

فأخذتهم الصيحة بالحق فجعلناهم غثاء ۚ فبعدا للقوم الظالمين

Atëherë me të drejtë ata i zuri ushtima (dënimi) dhe ashtu i bëmë sikur me qenë hedhurina (mebturina). Larg qoftë prej mëshirës së Zotit populli zullumqarë.

42

ثم أنشأنا من بعدهم قرونا آخرين

Mandej pas tyre Ne sollëm brezni të reja.

43

ما تسبق من أمة أجلها وما يستأخرون

Asnjë nga popujt (e shkatërruar) nuk mundi ta shpejtojë e as ta vonojë afatin e caktuar.

44

ثم أرسلنا رسلنا تترى ۖ كل ما جاء أمة رسولها كذبوه ۚ فأتبعنا بعضهم بعضا وجعلناهم أحاديث ۚ فبعدا لقوم لا يؤمنون

Ne më pas dërguam pejganberët tanë një pas një, mirëpo, çdo herë që një popull i erdhi i dërguari i vet, ata e përgënjeshtruan atë, prandaj Ne i përcollëm ata (me dënim) njein pas tjetrit dhe i bëmë që të përmenden në tregime. I shkatërruar qoftë populli që nuk beson!

45

ثم أرسلنا موسى وأخاه هارون بآياتنا وسلطان مبين

Më pas Ne dërguam Musain dhe vëllain e tuh Harunin me mrekulli dhe argumente tona të qarta,

46

إلى فرعون وملئه فاستكبروا وكانوا قوما عالين

te faraoni dhe rrethi i tij, po ata u treguan kryelartë, sepse ishin popull mendjemadh.

47

فقالوا أنؤمن لبشرين مثلنا وقومهما لنا عابدون

Dhe thanë: “Si t’u besojmë dy njerëzve që janë si ne, kur populli i tyre është në shërbim tonë?”

48

فكذبوهما فكانوا من المهلكين

Kështu, ata i përgënjeshruan që të dy, andaj me të drejtë i shkatërruam.

49

ولقد آتينا موسى الكتاب لعلهم يهتدون

Ne Musait i dhamë librin (pas shkatërrimit të faraonit) në mënyrë që ata (populli israilit) të gjejnë rrugën e drejtë.

50

وجعلنا ابن مريم وأمه آية وآويناهما إلى ربوة ذات قرار ومعين

Edhe të birin e Merjemes dhe nënën e tij i paraq itëm si argumente (mrekulli) dhe ivendodëm që të dy në një rrafshnaltë dhe më ujë rrjedhës.

51

يا أيها الرسل كلوا من الطيبات واعملوا صالحا ۖ إني بما تعملون عليم

(ne u patë thënë): “O ju të dërguar, hani atë që është e lejuar dhe mirë dhe bëni vepra të mira se Unë e di atë që ju veproni.

52

وإن هذه أمتكم أمة واحدة وأنا ربكم فاتقون

Kjo feja juaj është e vetmja fe e Unë jam Zoti juaj, runju dënimit Tim.

53

فتقطعوا أمرهم بينهم زبرا ۖ كل حزب بما لديهم فرحون

E ata më vonë u ndanë në grupe sipas çështjes së fesë dhe secili grup krenohej me atë që kishte përvehtësuar për vete.

54

فذرهم في غمرتهم حتى حين

Andaj, ti (Muhammed) lëri ata edhe një kohë në atë mashtrimin e tyre.

55

أيحسبون أنما نمدهم به من مال وبنين

A mos mendojnë ata se me atë që jemi duke udhënë atyre nga pasuria dhe fëmijët,

56

نسارع لهم في الخيرات ۚ بل لا يشعرون

Nxitojmë t’u ofrojmë atyre të mirat? Jo, kurrsesi, por ata nuk janë kah e kuptojnë.

57

إن الذين هم من خشية ربهم مشفقون

Vërtet, ata të cilët ndaj madhërisë së Zotit të tyre kanë frikë.

58

والذين هم بآيات ربهم يؤمنون

ata, të cilët u besojnë argumenteve të Zotit të vet,

59

والذين هم بربهم لا يشركون

dhe ata, të cilët nuk i përshkruajnë shok Zotit të vet,

60

والذين يؤتون ما آتوا وقلوبهم وجلة أنهم إلى ربهم راجعون

dhe, ata të cilët japin (sadaka-zeqatë) nga ajo që u është dhënë, pse dinë se do të kthehen te Zoti i tyre, andaj zemrat e tyre i kanë të frikësuara,

61

أولئك يسارعون في الخيرات وهم لها سابقون

Të tillët janë duke nxituar drejt të mirave dhe të parët do t’i arrijnë ato.

62

ولا نكلف نفسا إلا وسعها ۖ ولدينا كتاب ينطق بالحق ۚ وهم لا يظلمون

Ne nuk e obligojmë asnjë njeri përtej mundësive të tij dhe te Ne është libri (i shënive) që shënon saktësisht (veprat) dhe atyre nuk u bëhet padrejtë.

63

بل قلوبهم في غمرة من هذا ولهم أعمال من دون ذلك هم لها عاملون

Por zemrat e tyre (mohuasve) janë të verbëruara nga ky (libër), e përveç kësaj, ata vazhdojnë të bëjnë vepra të këqia.

64

حتى إذا أخذنا مترفيهم بالعذاب إذا هم يجأرون

Ndërkaq, kur t’i kapim me dënim ata qëë kanë çuar jetë të shfrenuar, atëherë ata me britmë bëjnë lutje (duke kërkuar mdihmë).

65

لا تجأروا اليوم ۖ إنكم منا لا تنصرون

Mos e ngritni zërin tash, se ju nuk e keni ndihmën Tonë!

66

قد كانت آياتي تتلى عليكم فكنتم على أعقابكم تنكصون

Sepse, juve u lexoheshin ajatet e Mia, e ju zbrapseshit.

67

مستكبرين به سامرا تهجرون

Si arogant ndaj tij (ndaj Kur’anit, ose ndaj Qabës), e me fyerje kundër tij natën bisedoshit.

68

أفلم يدبروا القول أم جاءهم ما لم يأت آباءهم الأولين

A nuk menduan ata thellë fjalën (Kur’anin), apo mos u erdhi atyre diçka, që të parëve të tyre të lashtë nuk u pat ardhur,

69

أم لم يعرفوا رسولهم فهم له منكرون

apo mos nuk e nnjohin të dërguarin e vet (Muhammedin), prandaj ata e refuzojnë atë?

70

أم يقولون به جنة ۚ بل جاءهم بالحق وأكثرهم للحق كارهون

Apo mos thanë për të se është i çmendur? Jo, por ai ka ardhur me të vërtetën, e shumica e tyre e urren të vërteën.

71

ولو اتبع الحق أهواءهم لفسدت السماوات والأرض ومن فيهن ۚ بل أتيناهم بذكرهم فهم عن ذكرهم معرضون

E sikur të përputhej e vërteta me dëshirat e tyre, do të shkatërroheshin qiejt e toka dhe çdo gjë që gjendet në to. E megjithatë që Ne atyre u sollëm (me këtë Kur’an) famën e tyre, ata u zbrapsën ndaj përkujtimit të vet.

72

أم تسألهم خرجا فخراج ربك خير ۖ وهو خير الرازقين

A mos u kërkon ti atyre ndonjë shpërblim? Po shpërblimi i Zotit tënd është më i miri, pse Ai është furnizues më i mirë.

73

وإنك لتدعوهم إلى صراط مستقيم

ç’është e vërteta, ti i fton ata në rrugë të drejtë.

74

وإن الذين لا يؤمنون بالآخرة عن الصراط لناكبون

Po ata që nuk e besojnë botën tjetër, i shmangen rrugës së drejtë.

75

۞ ولو رحمناهم وكشفنا ما بهم من ضر للجوا في طغيانهم يعمهون

Edhe sikur t’i mëshironim ata (idhujtarët) dhe t’ua kishim larguar fatkeqësitë, at do të vazhdonin të zhyteshin në zhgënjimin e tyre.

76

ولقد أخذناهم بالعذاب فما استكانوا لربهم وما يتضرعون

Ne i sprovuam at me dënim, po ata nuk iu përulën Zotit të tyre e as nuk iu drejtuan me lutje.

77

حتى إذا فتحنا عليهم بابا ذا عذاب شديد إذا هم فيه مبلسون

Deri sa t’ua gapim një derë dënimi tëashpër, atëherë ata do të mbesin aty me shpresa të humbura.

78

وهو الذي أنشأ لكم السمع والأبصار والأفئدة ۚ قليلا ما تشكرون

Ai është që ua krijoi të dëgjuarit, të parit dhe të kuptuarit e juaj; sa pak jeni mirënjohës.

79

وهو الذي ذرأكم في الأرض وإليه تحشرون

Dhe Ai është që ju krijoi ju në tokë dhe vetëm te Ai do të tuboheni.

80

وهو الذي يحيي ويميت وله اختلاف الليل والنهار ۚ أفلا تعقلون

Dhe Ai është që jep jetë dhe vdekje dhe vetëm Ai bën ndryshimine natës e të ditës; si nuk e kuptoni?

81

بل قالوا مثل ما قال الأولون

Por ja ata flasin, ashtu si flasin ata para tyre.

82

قالوا أإذا متنا وكنا ترابا وعظاما أإنا لمبعوثون

Ata thanë: “Pasi të vdesim e të bëhemi dhe e eshtra të kalbur, a do të ringjallemi?

83

لقد وعدنا نحن وآباؤنا هذا من قبل إن هذا إلا أساطير الأولين

Kjo na është premtuar ne edhe prindërve tanë më parë, po kjo nuk është gjë tjetër pos një mit i lashtë!

84

قل لمن الأرض ومن فيها إن كنتم تعلمون

Thuaj: “E kujt është toka dhe çdo gjë që ka në të, nëse jeni që e dini?”

85

سيقولون لله ۚ قل أفلا تذكرون

Ata do të thonë: “E All-llahut”. Atëherë thuaju: “Përse pra nuk mendoni?”

86

قل من رب السماوات السبع ورب العرش العظيم

Thuaj: “Kush është Zoti i shtatë qiejve dhe Zot i Arshit të madh?”

87

سيقولون لله ۚ قل أفلا تتقون

Ata do të thonë: “All-llahu!” Thuaju: “E pse nuk frikësoheni pra?”

88

قل من بيده ملكوت كل شيء وهو يجير ولا يجار عليه إن كنتم تعلمون

Thuaj: “Në dorën e kujt është i tërë pushteti i çdo sendi, dh Ai është që mbron (kë të do), e që prej Atij nuk mund të ketë të mbrijtur; nëse jeni që e dini?”

89

سيقولون لله ۚ قل فأنى تسحرون

Ata do të thonë: “Në dorë të All-llahut!” Thuaj: “E si mashtroheni pra?”

90

بل أتيناهم بالحق وإنهم لكاذبون

Por jo, Ne ua sollëm atyre të vërteën, e megjithatë, ata jetojnë me gënjeshtra (duke adhuruar idhuj).

91

ما اتخذ الله من ولد وما كان معه من إله ۚ إذا لذهب كل إله بما خلق ولعلا بعضهم على بعض ۚ سبحان الله عما يصفون

All-llahu nuk ka marrë për veten kurrfarë fëmijë (as engjëjt, e as nga njerëzit), nuk ka me Të ndonjë zot tjetër, pse (sikur të kishte zot tjetër), atëherë secili zot do të veçohej me atë që ka krijuar, dhe do të dominonte njëri mbi tjetrin! I lartë, i pastër është All-llahu nga ato që i përshkruajnë.

92

عالم الغيب والشهادة فتعالى عما يشركون

Ai e di të fshehtën e të dukshmën, Ai është larg atyre që atë i shoqërojnë.

93

قل رب إما تريني ما يوعدون

Thuaj: “Zoti im, po që se patjetër do të më tregosh atë (dënim) që ua premtove atyre?”

94

رب فلا تجعلني في القوم الظالمين

Zoti im, mos mëfut pra, mua te ai popull zullumqar!”

95

وإنا على أن نريك ما نعدهم لقادرون

Në të vërtetë, Ne kemi fuqi të tregojmë ty atë që u kemi premtuar atyre.

96

ادفع بالتي هي أحسن السيئة ۚ نحن أعلم بما يصفون

Ti të keqen kthe me të mirën. Ne e dimë më së miri atë që shpifin ata.

97

وقل رب أعوذ بك من همزات الشياطين

Dhe thuaj: “O Zot im, unë mbrohem me Ty prej cytjeve të djajve!”

98

وأعوذ بك رب أن يحضرون

Dhe mbëhtetem te Ti që ata të mos më afrohen!”

99

حتى إذا جاء أحدهم الموت قال رب ارجعون

E kur ndonjërit prej tyre i vjen vdekja, ai thotë: “O Zoti im, më kthe,

100

لعلي أعمل صالحا فيما تركت ۚ كلا ۚ إنها كلمة هو قائلها ۖ ومن ورائهم برزخ إلى يوم يبعثون

që të bëj vepra të mira e të kompensoj atë që lëshova!” Kurrsesi, (Kthim nuk ka) e kjo është vetëm fjalë që thotë ai, e ata kanë para tyre një perde (distancë periodike) der në ditën kur ringjallen.

101

فإذا نفخ في الصور فلا أنساب بينهم يومئذ ولا يتساءلون

E kur i fryhet surit (herën e dytë), atëherë, në atë ditë nuk do të ketë lidhje familiare mes tyre e as që do të pyes kush për njëri-tjetrin.

102

فمن ثقلت موازينه فأولئك هم المفلحون

E kujt i peshojnë më rëndë peshojat (veprate mira), ata jamë të shpëtuarit.

103

ومن خفت موازينه فأولئك الذين خسروا أنفسهم في جهنم خالدون

Ndërsa, atyre që u peshojnë lehtë, peshojat (veprat e mira), ata janë që humben vetveten dhe janë në Xhehennem përgjithmonë.

104

تلفح وجوههم النار وهم فيها كالحون

Zjarri do t’ua djegë atyre fytyrat dhe do të duken shumë të shëmtuar brenda tij.

105

ألم تكن آياتي تتلى عليكم فكنتم بها تكذبون

(atyre u thuhet): A nuk u janë lexuar juve ajete e Mia; e ju nuk i besuat ato?

106

قالوا ربنا غلبت علينا شقوتنا وكنا قوما ضالين

Ata thonë: “O Zoti ynë, ne na patën mundur të këqiat (u dhamë pas epsheve të dynjasë) dhe si të tillë ishim popull i humbur!

107

ربنا أخرجنا منها فإن عدنا فإنا ظالمون

Zoti ynë, na nxjerr prej tij, e nëse gabojmë përsëri, atëherë vërtet, jemi mizor!”

108

قال اخسئوا فيها ولا تكلمون

Ai thotë: “Heshtni aty e mos më folni!”

109

إنه كان فريق من عبادي يقولون ربنا آمنا فاغفر لنا وارحمنا وأنت خير الراحمين

Pse një grup prej robëve të Mi thanë: “O Zoti ynë, ne besuam, prandaj na falë dhe na mëshiro, se Ti je më i miri i mëshiruesve!”

110

فاتخذتموهم سخريا حتى أنسوكم ذكري وكنتم منهم تضحكون

E ju i patët tallur ata, sa që ajo tallje bëri që të harronin përkujtimin ndaj Meje, madje edhe qeshnit me ta.

111

إني جزيتهم اليوم بما صبروا أنهم هم الفائزون

E Unë sot i shpërbleva ata për atë që ishin të durueshëm atë janë fitimtarët.

112

قال كم لبثتم في الأرض عدد سنين

Ai thotë: “E sa vjet keni kaluar në tokë?”

113

قالوا لبثنا يوما أو بعض يوم فاسأل العادين

Ata thonë: “Kemi qëndruar një ditë ose një pjesë të ditës, pyeti ata që dinë numërimin!”

114

قال إن لبثتم إلا قليلا ۖ لو أنكم كنتم تعلمون

Ai thotë: “Mirë e keni, sikur ta dishit njëmend pak keni qëndruar!”

115

أفحسبتم أنما خلقناكم عبثا وأنكم إلينا لا ترجعون

A menduat se Ne u krijuam kot dhe se nuk do ktheheni ju te Ne?

116

فتعالى الله الملك الحق ۖ لا إله إلا هو رب العرش الكريم

I lartë është All-llahu, Sunduesi i vërtet, nuk ka zot tjetër pos Tij, Zot i Arshit bujar.

117

ومن يدع مع الله إلها آخر لا برهان له به فإنما حسابه عند ربه ۚ إنه لا يفلح الكافرون

E kush adhuron me All-llahun edhe ndonjë zot tjetër, për të cilin nuk ka kurrëfarë fakti, përgjegjësia e tij është para Zotit të vet, e mohuesit nuk do të shpëtojnë.

118

وقل رب اغفر وارحم وأنت خير الراحمين

E ti thuaj: “O Zoti im, më fal e më mëshiro, se Ti je me Mëshiruesi i mëshiruesve!”

Islamic Library — browse and read online

Scroll to Top