Detyrimi për të përmbushur mbështetjen financiare, pra nevojat themelore të jetesës së fëmijëve dhe të nënës së tyre, i takon babait. (Bekare: 233; e Talak: 6). Detyrimi i mbështetjes financiare përcaktohet sipas gjendjes ekonomike të personit përgjegjës. (Talak:7)
Nëse babai është aq i varfër sa nuk është në gjendje ta sigurojë mbështetjen financiare të fëmijës, dhe nëse xhaxhai nga ana e babait ose nëna kanë mundësi financiare për ta përballuar këtë detyrim, babai e mbulon mbështetjen financiare duke huazuar prej tyre, për ta shlyer më pas kur t’i krijohet mundësia.
Vajzat, edhe nëse janë të rritura, trajtohen si fëmijët e vegjël; mbështetja financiare e tyre i takon babait deri sa të martohen, ndërsa pas martesës përgjegjësia për mbështetjen financiare kalon te bashkëshorti.
Djemtë, nga ana tjetër, i mbulon babai me mbështetje financiare deri sa të jenë në gjendje të punojnë dhe të fitojnë vetë. Kur arrijnë këtë aftësi, detyrimi i babait për mbështetje financiare pushon. Megjithatë, edhe nëse fëmija është i rritur, por ka një pengesë apo paaftësi që e bën të pamundur sigurimin e të ardhurave, mbështetja financiare e tij vazhdon t’i takojë babait.
(Serahsi, el-Mebsût, 5/208)
Këshilli i Lartë i Çështjeve Fetare
12.07.2017