Martesa është një institucion serioz. Personat që dëshirojnë të martohen, është e përshtatshme që fillimisht të kryejnë procedurat zyrtare, e më pas të realizojnë ceremoninë që në popull njihet si “nikah fetar”. Megjithatë, edhe nikahu i lidhur nga persona të fejuar, në përputhje me kushtet e tij, është i vlefshëm fetarisht. Në këtë rast, gruaja është, nga ana fetare, bashkëshortja e atij burri dhe, për sa kohë që burri nuk e ka shkurorëzuar (nuk e ka dhënë talakun), ajo nuk mund të martohet me një burrë tjetër.
Më pas, nëse gruaja heq dorë nga bashkimi faktik (jeta e përbashkët), por burri nuk e shkurorëzon, nikahu vazhdon të jetë i vlefshëm fetarisht. Në këtë situatë, ajo që duhet bërë është të sigurohet, në një mënyrë apo tjetër, që burri ta shkurorëzojë. Nëse kjo nuk është e mundur, atëherë duhet të bëhet ndarja përmes arbitërve (tefrik). Në një rast të tillë, këmbëngulja e burrit për të mos e shkurorëzuar gruan vetëm me qëllim që t’i shkaktojë asaj dëm nuk është e drejtë fetarisht. (el-Bekare, 2/231)
Prandaj, në rastin konkret, fillimisht duhet që një person me dije dhe virtyt, fjalës së të cilit i jepet peshë, të dëgjohet dhe të përpiqet për pajtimin dhe rregullimin e marrëdhënieve mes burrit dhe gruas. Nëse kjo nuk është e mundur, atëherë duhet t’i shpjegohet burrit që këmbëngul në mosshkurorëzim se ky qëndrim nuk i sjell asnjë dobi, se duhet t’i jepet fund kësaj martese, se nikahu nuk mund të përdoret si mjet për t’i shkaktuar dëm palës tjetër dhe se një veprim i tillë bie ndesh me frymën e Islamit; dhe në këtë mënyrë të bëhet përpjekje që burri ta shkurorëzojë.
Nëse, pavarësisht kësaj, burri vazhdon të këmbëngulë në mosshkurorëzim, atëherë familjet e gruas dhe burrit zgjedhin nga një arbitër për të arritur një zgjidhje në këtë çështje. Nëse njëra palë kundërshton dhe nuk zgjedh arbitër, pala tjetër mund të zgjedhë në vend të saj një arbitër të drejtë dhe të paanshëm. Arbitrat e zgjedhur, fillimisht bëjnë ndërmjetësim. Kur ekziston nevoja dhe domosdoshmëria, ata mund të vendosin për ndarjen, edhe pa pëlqimin e burrit. Në këtë mënyrë, lidhja e nikahut ndërmjet palëve përfundon.
Këshilli i Lartë i Çështjeve Fetare
12.07.2017